|
سخن دبیر انجمن 890223
یک سال گذشته ، برای انجمن لکنت ایران به گونه ای دیگر سپری شد، حضور آقای رمضانی عزیز و فعالیت ارشمند ایشان چهره اینترنتی انجمن را دگرگون کرد. جلسات گروهی جمعه ها در پارک ساعی تهران ، با نظم بیشتری برگزار شد و دوستان جدیدی به انجمن پیوستند، حضور متخصصین و گفتار درمان های عزیز ، در انجمن دلگرم کننده بود.
اما آیا همه اینها که بی شک خوب بود ، کافی و راضی کننده هم بود؟
برای پاسخ به این سوال ناچار به داشتن معیاری برای مقایسه می باشیم، مقایسه آنچه هستیم و آنچه می خواستیم باشیم.
به راستی انجمن لکنت ایران می خواهد چه باشد؟ اجازه دهید نگاهی به اهداف انجمن بیندازیم...
1- ارتباط مستمر درمانجويان لکنتي با يکديگر و با درمانگران
2- اطلاع رساني و معرفي روش هاي نوين درمان لکنت
3- گسترش دانش و مهارت هاي افراد لکنتي براي نيل به سلامت گفتار و بهبود کامل
4- بهره گيري از نظرات و تجارب افراد موفق در درمان لکنت و کارشناسان و درمانگران
5- برگزاري سمينارها و گردهمايي هاي تخصصي و درماني به منظور بالا بردن سطح دانش اعضاي انجمن
6- انجام پروژه هاي مشترک علمي ميان دانشگاه ها و مراکز درماني
به کدام یک از هدفهایمان رسیدیم؟
ارتباط درمانجویان با یکدیگر: به کمک بخش جدید تالار گفتگو ، امکان ارتباط دوستان با یکدیگر فراهم شده تحول مثبت این بخش چشمگیر است- با تشکر مجدد از آقای رمضانی-
ارتباط گفتار درمان های گرامی با درمانجویان:
باز هم با امکانات سایت و تالار گفتگو ، می توان گفت شرایط خوبی مهیا است اما هنوز هم اگر کسی به دنبال گفتار درمانی در شهر یا روستای خاصی باشد ، انجمن کمکی نمی تواند به او کند و تنها می تواند او را به ادارات بهزیستی آن شهر ارجاع دهد تا لیست گفتار درمانها را اخذ کند.
ضمنا حضور گفتار درمان عزیز خانم عاطفه به عنوان عضو فعال تالار گفتگو و انجمن ، غنیمتی است – با تشکر از زمانی که صرف می کنند و پاسخهای وزین شان
در خصوص اعضا، هنوز راه زیادی در پیش است....
تعداد اعضای انجمن هنوز به هزار نفر هم نرسیده است. اعضا تنها از طریق اینترنت امکان آشنایی با انجمن را دارند و تبلیغات اینترنتی هم کافی نیست.
درخواست اقای رمضانی از دوستان برای تلاش بیشتر برای معروف کردن انجمن ، بسیار به جا بوده و امیدوارم پاسخ درخور بیابد.
آری انجمن بدون داشتن عضو و به خصوص اعضای فعال مفهومی ندارد، هنوز از اهداف بسیار فاصله داریم اما نه به دلیل آنکه مثلا سمیناری علمی و تاثیر گذار هنوز برگزار نشده یا فعالیت مشترک علمی با دانشگاه ها آغاز نشده ، نه! بلکه به دلیل آنکه اعضای انجمن هنوز بسیار اندکند و از این اعضای اندک ، تعداد دوستان ای که هفته ای یک بار به سایت سر می زنند ، انگشت شمارند! برای افزایش اعضا به دنبال حمایت های رسمی و تبلیغات رسانه ای نباشیم ، فعلا هر کدام باید از خودمان شروع کنیم ، بیایید کاری کنیم که ارزش مطرح کردن در سایت را داشته باشد و مطمئن باشید که اگر کار ارزشمند صورت گیرد ، مخاطب را جذب خواهد کرد ... در خصوص شعر شاعران هم همین قانون صادق است ، آیا شاعر اول معروف می شود و شعرش به چاپ می رسد یا اول باید شعرش چاپ شود تا معروف گردد؟ پاسخ می تواند این باشد که اگر شعر شاعر به پختگی و ارزشمندی برسد، مخاطب خواهد داشت و کتابش خریدار وگرنه ....
آری برای قوی تر شدن سایت باید هر کدام از خودمان شروع کنیم ، در ماه های اخیر دوستان ای اعلام آمادگی کرده اند برای همکاری ، و این تنها سرمایه انجمن است و دلگرمی ما برای بهتر شدن انجمن و دستیابی به اهداف اش.... البته از جایی که هستیم به هیج وجه ناراضی نیستیم و به دنبال کار خارق العاده ای هم نیستیم .... اگر تنها یک نفر از انجمن کمک بگیرد و انگیزه یابد و با گفتار درمانی، مداوا شود ، یا اگر یک مادر با خواندن مطالب انجمن آگاهی یابد و فرزند خردسالش را که تازه به لکنت دچار شده برای درمان به گفتار درمانی ببرد و او درمان گردد.... واگر....
در این صورت همه کارهای انجمن و زحمات دوستانی که تلاش کرده اند ، مفهوم یافته و پاسخ گرفته.... شما اینگونه فکر نمی کنید؟
دبیر انجمن لکنت ایران اردیبهشت 89 |
با سلام خدمت دوستان